@Hal
Deze discussie gaat zo langzamerhand niet meer over de vraag van de TS, maar ik kan jouw laatste opmerkingen uiteraard niet zomaar onbeantwoord laten, want je begint nu echt volkomen onzin uit te kramen.
blijkbaar sla je hier 't een en 't ander door elkaar en vermoed ik dat je nog nooit een filter van kortbij hebt gezien.
Eigenlijk zou ik er ook nog een cursus Nederlands bij moeten doen, want het aantal taalfouten begint het aantal fotografische fouten te overstijgen, maar daar is dit het forum niet voor. Die taalfouten mag je dus zelf opzoeken.... Het gaat mij uiteraard over de onnozelheden die je zo her en der uitkraamt.
De enige waarheid in je verhaal is dat Fotografie de betekenis
Schrijven met licht heeft. Dat klopt. Maar daar stopt dan ook de waarheid. Fotograferen draait namelijk absoluut niet om
belichting. Belichting is slechts een resultaat dat volgt uit het beschikbare licht dat je kunt vastleggen.
Ergo: je hebt licht nodig in een situatie, anders kun je niet fotograferen. Dat licht noemen wij de Verlichting. En licht reflecteert van het onderwerp, en die reflectie is wat wij kunnen fotograferen. Licht creëert ook, zoals wij weten, schaduwen. Daarmee krijg je een verlichtingscontrast in je onderwerp. Dat contrast kan laag zijn, bij egaal verlichte onderwerpen, of hoog, zoals bij zonlicht met slagschaduwen. Maar we praten nog steeds over verlichting, en onderwerpscontrast. En foto's (film vroeger, en sensors nu) kunnen maar een beperkt onderwerpcontrast weergeven. Daarmee hebben we dus een probleem, in het geval het verlichtingscontrast veel groter is dan ons opnamemateriaal of afdrukmateriaal kan weergeven. En op die momenten hebben we dus hulpmiddelen nodig om het verlichtingscontrast te beïnvloeden.
En daar hebben we waarschijnlijjk het grote verschil tussen een professioneel fotograaf, en een (al dan niet 30 jaar voortmodderende) amateur die wel eens een klok heeft zien luiden. En die dan allerlei zaken door elkaar gaat halen. Goede fotografie gaat uit van het vertalen van de omstandigheden naar een afbeelding die door de fotograaf gevisualiseerd is bij de opname. Soms gebruik je daar een filter bij, omdat je bijvoorbeeld een zwartwit opname maakt waarbij je bepaalde kleuren naar een andere grijswaarde wilt vertalen. Of je gebruikt bijvoorbeeld een roodfilter omdat je een dramatische lucht in een zw-foto wilt hebben. Daarbij moet je als fotograaf de bijprodukten ook voor lief nemen. In het geval van een roodfilter is het bijprodukt nogal dramatish, omdat je een aanzienljke grijstint verschuiving krijgt in
alle beeldelementen.
En dat is precies wat ik steeds probeer duidelijk te maken: een filter (bijna elk filter wat dat betreft) houdt geen rekening met het onderwerp in de foto. Als je een standaard verloopfilter op een objectief schroeft, waarbij je de vlakverdeling niet in hoogte kunt verstellen, zodat je de horizon altijd in het midden moet plaatsen, beperk je de fotograaf in het bereiken van zijn visualisaties. Hij moet dan in zijn keuze uitgaan van de beperkingen van het filter. Bij het duur u aangehaalde Cokin systeem is die beperking grotendeels ondervangen, doordat je de filters omhoog en omlaag kunt verplaatsen. Maar dat neemt niet weg dat een gebouw dat boven de horizon uitsteekt ook door het filter wordt beïnvloed. Terwijl het toch echt alleen de bedoeling was om alleen
de lucht donkerder te maken. Kortom: verloopfilters zijn eigenlijk alleen bruikbaar als de fotograaf zich aanpast aan het filter. En dat is dus volkomen het verkeerde uitgangspunt! Een filter moet gebruikt worden als hulpmiddel om het beeld te creëren dat de fotograaf in zijn hoofd heeft, niet wat hij kan maken met zijn filtertje.
Dan nog even over de laatste opmerking(en). De kunst van fotograferen is dus niet de
belichting onder controle krijgen. De juiste belichting is nodig om het beeld goed verder te kunnen bewerken, maar is zeker geen kunst. De meeste camera's doen dat niet eens zo slecht, als je bedenkt dat ze alleen gereflecteerd licht meten, wat per definitie al een fout uitgangspunt is. Een belichting moet worden bepaald op basis van het principe van de dieptescherpte (wat wil ik scherp hebben, en wat niet?) of van sluitertijd (mijn onderwerp beweegt, en moet scherp worden vastgelegd). Belichting is gebaseerd op de hoeveelheid aanwezig licht, de ingestelde gevoeligheid en dus het creatieve aspect over scherpte/bewegings(on)scherpte. En dàt goed krijgen, is de kunst...
De
belichting bepaalt dus niet het resultaat (ik kan van een onderbelichte of overbelichte opname nog steeds iets bruikbaars maken), maar het beheersen van de
verlichting. Oftewel: Hoe breng ik de verlichtingsomstandigheden zo goed mogelijk over naar het beeld dat ik wil hebben.