Ik ben het met
@cow18 volledig eens.
Probeer eerst een solide basis te leggen voor de Excel-tabel. Bepaal vooraf welke gegevens je wilt registreren, welke kolommen daarvoor nodig zijn en welke functionaliteiten de tabel moet ondersteunen. Denk hierbij aan de tabelstructuur, gegevensvalidatie, formules en eventuele gestructureerde verwijzingen.
Wanneer de basisstructuur niet goed is opgezet en je vervolgens verder gaat bouwen met formules, draaitabellen, filters of andere functionaliteiten, creëer je een situatie waarin je later steeds tegen beperkingen en foutgevoeligheden aanloopt. Aanpassingen achteraf zijn dan vaak aanzienlijk complexer dan wanneer je vooraf de juiste structuur kiest.
Met andere woorden:
Bagger in is nog grotere
bagger out.
Maak daarom gebruik van een echte Excel-tabel (Ctrl+T) en niet van een zelf opgemaakt bereik met handmatig toegevoegde lege rijen. Een Excel-tabel is dynamisch en breidt automatisch uit zodra je gegevens invoert in de eerstvolgende lege rij onder de tabel. Hierbij worden onder andere de tabelopmaak en formules in berekende kolommen automatisch doorgetrokken.
Een tabel is immers bedoeld om gegevens gestructureerd vast te leggen, te beheren en verder te verwerken. Het onnodig opnemen van lege rijen doet afbreuk aan deze structuur en kan problemen opleveren bij verdere verwerking en analyse.
Probeer dit principe maar eens toe te passen op je eigen Excel-tabellen.
Om het geheel verder te verduidelijken heb ik toch maar weer een iets uitgebreidere bijlage toegevoegd.