De C: is betrekkenlijk klein, nl bruto 500Gb en daar gaat het OS dan nog van af. Dus ong. 260GB blijft er dan over.
Maar dan zou het ook op D: kunnen denk ik.
D: is nl 931Gb groot en daar van zou ik makkelijk de helft van kunnen gebruiken voor de VM
Als ik de D: splits en het deel voor de VM dan VMW noem, is dat geen goed idee?
---------
Welke leverancier heeft jouw voorkeur?
VMWare?
Broadcom?
Of nog een andere?
---------
Waar kun je aangeven waar die bestanden moetenm gaan staan, die nu op OneDrive komen ??
Gewoon op de D: een folder maken voor je Virtuele machines. Aparte partities zijn niet echt nodig.
Verder, ik heb in #31 beschreven hoe je het beste de VM's kan verplaatsen.
Alles wat nu in de map Hyper-V in je documenten staat hoeft niet in de cloud te staan.
Leverancier kom ik hieronder op terug.
Ik heb VMWare Workstation van m'n PC afgehaald, en nu kan ik VMWare Workstation niet meer installeren.
Ja, een lastige van Broadcom, waaraan en heel installatie-proces vooraf gaat.
Voorheen kom ik op een link drukken en VMWare Workstation installeerde zich.
Wie wijst mij de juiste link.
Ja, dat gaat niet zomaar lukken. Je kan niet meerdere virtualisatie programma's naast elkaar draaien. Dit gaat lang en technisch worden, maar ik probeer het simpel te houden.
Het belangrijkste proces binnen virtualisatie is de Hypervisor. De hypervisor regelt het draaien van de virtuele machines, bepaald hoeveel processor en geheugen ze mogen gebruiken, wat er virtueel aan hardware in de VM zit. Dat soort dingen. Van die hypervisors zijn er meerdere varianten.
De meeste virtualisatie programmas gebruiken een zogenaamde level 2 hypervisor. Bij een level 2 hypervisor is er nog een besturingssysteem waar de hypervisor "in" draait. Bijvoorbeeeld: Je start Windows 11 en in Windows start je VMWare workstation op, waarin je weer de virtuele machines draait. Windows 11 heeft dus de eindcontrole over het geheugen en processorgebruik, en geeft alleen vrij voor de overige VM's wat hij niet nodig denkt te hebben. VMWare workstation heeft dus een Level 2 hypervisor.
Er bestaat, je zou het niet verwachten, ook een Level 1 hypervisor. Die draait rechtstreeks op de hardware. De Hyper-V die in Windows 11 gebruikt wordt is een licht aangepaste versie van de Hyper-V die in Windows Server gebruikt is, en dat is een Level 1 hypervisor.
Bij het toevoegen van Hyper-V (via het inschakelen in Windows onderdelen) wordt op de computer de boot volgorde aangepast en wordt als eerste de hypervisor gestart en daarna pas wordt windows 11 gestart, binnen de hypervisor, als een soort van veredelde virtuele machine. Die hypervisor draait altijd, want hij beheerd ook de bronnen van jouw windows 11 installatie.
Daardoor heeft de hypervisor de volledige controle over de bronnen die een VM en jouw windows gebruikt. Voor hyper-v (en elke andere Level 1 hypervisor) is er, qua geheugen en processormanagement, geen groot verschil tussen Jouw Win11 en de andere Virtuele Machines. Een groot verschil tussen de Win11 en elke andere VM is dat Win11 wel rechtstreeks bij alle hardware mag komen, terwijl VM's niet zomaar van bijvoorbeeld de videokaart gebruik mogen maken.
Omdat er bij Hyper-V altijd een hypervisor actief is, kan er standaard geen andere virtualisatie software gedraaid worden, want je wil niet dat er twee hypervisors dat geheugen en processormanagement gaan doen. Vandaar dat VMWare Workstation niet zomaar wil installeren, want die ziet bij installatie al dat de Hyper-V hypervisor actief is.
Nu bestaat er iets dat geneste virtualisatie heet. Dat is het verhaal dat je krijgt als je nu VMWare Workstation probeert te installeren. Simpelste oplossing: Niet doen.
Tsja, wat is beter? Dat gaat nogal een filosofische vraag worden. Puur technisch is een Level 1, dus hyper-v beter. Omdat een level 1 hypervisor de volledige controle heeft kan hij beter de beschikbare bronnen verdelen.
Bij een level 2 hypervisor, bijvoorbeeld virtual box of VMWare Workstation, is die ook nog steeds afhankelijk van het host besturingssysteem.
Maar een Level 2 hypervisor kan je aan en uitzetten wanneer je maar wil of nodig hebt, terwijl bij een Level 1 draait die hypervisor altijd, of hij nodig is of niet. Sommigen vinden het een fijner idee dat zij de volledige controle hebben en gebruiken daarvoor liever een Level 2 hypervisor. Ook kan Level 2 wat simpeler zijn in gebruik. Ook kan je meerdere verschillende virtualisatie programma's op je computer hebben, maar niet tegelijk draaien.
Voor mij, Hyper-V. Er draait toch wel een VM bij mij op de achtergrond dus ik moet hem toch wel actief hebben. Qua stabiliteit is het ook geweldig. Niet zo gek, want duizenden bedrijven gebruiken het voor bedrijfskritieke toepassingen. Wat ook helpt, ik heb er professioneel mee gewerkt. (Als je dat nog niet in de gaten had
) Dus ik ken de ins en outs van Hyper-V goed.
